Na lang voorbereiden, vele angstdromen en veel geregel was het zaterdag 28 april eindelijk zo ver: de studiereis 2007 ging van start. We moesten heel vroeg al bij station Nijmegen klaarstaan om opgehaald te worden door een taxibedrijf. Na ongeveer 2 uur rijden kwamen we in Dortmund aan, waar wij het vliegtuig namen naar Boekarest.
Na een relaxte vlucht van 2,5 uur kwamen we aan in Boekarest. We gingen echter meteen weer weg uit deze stad, maar het was nog een hele onderneming om de juiste bushalte te vinden om naar het treinstation te komen (en uberhaupt de straat over te steken- met gevaar voor eigen leven!)
Met handen, voeten en een point-it boekje is het ons uiteindelijk gelukt en gingen we op weg naar Brasov, een oud stadje in Midden- Roemenie. De trein waar we in zaten was heel modern, maar ze waren helaas vergeten er een airco in te bouwen. Het was nogal warm dus
De treinreis duurde ongeveer 2,5 uur, maar er was buiten genoeg te zien. Weiden, meren, dorpjes, heuvels, bergen en af en toe een verdwaald huisje. Toen we in Brasov aankwamen viel ons meteen op dat het een prachtig oud stadje is. Het heeft een rijke geschiedenis en de oude gebouwen zijn goed bewaard gebleven. Ons hostel lag redelijk in het centrum, dus dit kwam mooi uit. ‘s Avonds hebben we nog traditioneel Roemeens gegeten, een driegangen menu met lauwe groenten en vlees, pruimenjenever als voorafje en gefrituurde varkensoren of zoiets. Ik vond het niet echt lekker en ik heb 3 dagen last van mijn maag gehad :S
De volgende dag werden we met gammele busjes naar het Peles paleis in Sinaia gebracht, een uurtje vanaf Brasov. De rit zelf was een bijzondere ervaring, de buschauffeur reed niet bepaald goed (naar onze maatstaven dan) en af en toe moest ie dan ook flink op de rem stappen. Laat ik het zo zeggen: xc3xadk zou niet graag chauffeur willen zijn in Roemenie, want ze houden echt nergens rekening mee en toeteren erop los.
Gelukkig kwamen we heelhuids aan bij het paleis, een prachtig gebouw met gemixte stijlen midden in de heuvels. Hier kwamen we er wel achter dat men nog niet echt berekend is op grote groepen toeristen, want de ingang voor buitenlanders (ivm de rondleiding) was tevens de uitgang en alle talen stonden door elkaar. Het was op z’n zachtst gezegd nogal chaotisch daar
Op maandag (koniginnedag) was het alweer tijd om Brasov te verlaten, wij namen de trein naar Sighisoara. Dit keer hadden we een oude trein, met coupxc3xa9s waar je met z’n 8en in kon (wij gingen met 4) en met deurtjes die dicht konden. Het zat echt heeeerlijk…
Sighisoara is wederom een oud stadje en volgens de legende is Vlad Tepes (Dracula) daar geboren. Natuurlijk spelen ze daar op in, want verder is er niet veel te beleven. De oude stad is mooi om te zien, maar dat heb je in een middag wel gedaan.
We hadden er dus goed aan gedaan maar een dag in Sighisoara te zijn. Op 1 mei, dag van de Arbeid, gingen we weer naar het volgende plaatsje: Sibiu. Sibiu is in 2007 de Culturele hoofdstad van Europa en wat mij betreft verdienen ze die! Het is echt een heel lief stadje met leuke pleintjes, grappige huizen (met ‘ogen’) en mooie kerkjes. In deze stad hadden we het geluk dat ons hostel midden in het centrum was. Eigenlijk zouden we in Sibiu een man van een Nederlandse NGO ontmoeten, maar die belde op het allerlaatste moment af. Dat is wel iets typisch Roemeens: mensen maken wel afspraken maar haken net zo snel weer af.
Het was best vervelend, er stond een groep van 20 man achter je en die vragen steeds ‘wat gaan we nu doen?’ Gelukkig konden we een beetje improviseren, we (= de reiscommissie van 2 personen) hebben in enkele minuten een mini wandeling/ rondleiding door Sibiu in elkaar gezet. Maar jammer was het wel, die NGO had mij heel interessant geleken.
De tweede dag in Sibiu wilden we naar een etnografisch museum, maar om een of andere reden was die de dag nxc3xa1 de dag van de Arbeid xc3xb3xc3xb3k gesloten. Wederom moest er geimproviseerd worden, toen zijn we maar naar een ander museum geweest.
Later die dag gingen wij ons opmaken voor de langste reis van de week: met de trein van Sibiu naar Boekarest. Dit duurde namelijk 5,5 uur. Bepakt en bezakt met eten, drinken, muziek en wat te lezen nestelden wij ons weer in die relaxte coupxc3xa9s. Ik ben amper aan lezen toegekomen, want het was echt prachtig buiten! Op een gegeven moment zagen we besneeuwde bergtoppen van de Karpaten, dit was echt gaaf! Je komt echt vanalles tegen en je ziet ook meer het platteland.
—-